قضاوت

پشت سرم حرف بود حدیث شد ... !

میترسم آیه شود ... !

سوره اش کنند به جعل ... !

بعد تفسیرم کنند این جماعت نا اهل ...

قبل از این که بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی ,

کفشهای من را بپوش و در راه من قدم بزن .

از خیابانها، کوهها و دشت هایی گذر کن که من کردم ...

اشکهایی را بریز که من ریختم ...

دردها و خوشیهای من را تجربه کن ...

سالهایی را بگذران که من گذراندم ...

روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم ...

دوباره و دوباره برپاخیز و مجدداً در همان راه سخت قدم بزن ...

همانطور که من انجام دادم …

بعد ، آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی ... !